| Het Geusje - December 2004 |
 |
 |
 |
|
Inhoud -------------------------------------------------------------------------------- In dit Geusje vind je onder andere een verslag van de zomerkampen, de strijd om het stamvoorzitterschap van de Wontollastam, verder wat verhalen over Sinterklaas, ons 60 jarig jubileum en Patty’s My first Jotihunt. Tot slot een denderende prijsvraag. Ga zo door met het aanleveren van kopij, dan zullen er in 2005 weer een aantal nieuwe Geusjes van de persen rollen. Ten slotte wensen wij je veel plezier met het lezen van het Geusje. De Redactie. -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- Binnenkort ontvangt u een brief over de contributiebedragen die per 1 januari 2005 gelden en de achterliggende redenen. -------------------------------------------------------------------------------- Op het clubhuis de Rotsblokken van 14:30 uur tot 17:00 uur. Ouders, kinderen en andere belangstellenden zijn van harte welkom. -------------------------------------------------------------------------------- U kunt ze kwijt aan Sybren. -------------------------------------------------------------------------------- Voor meer informatie hierover kunt u terecht bij Sybren Strikwerda. -------------------------------------------------------------------------------- Op zaterdag zijn we een kijkje gaan nemen bij de VOC en de piraten. S’avonds probeerden de piraten mij te overtuigen dat ik toestemming moest geven voor het huwelijk. Dat kon ik niet doen. Daarna vertrok het stel op huwelijksreis. Zo hebben zij de Zuiderzee onveilig gemaakt. Erg prettig allemaal. Namens Allard, Josje en Sybrandt willen wij jullie allemaal bedanken voor een geweldige Geuzenpicknick. Francis van de Gulle. -------------------------------------------------------------------------------- We werden in de booten verdeelt en wei mochten het eerste toen we achter de sleper aanvaren en toen gingen we op weg. In onze boot werd gewoon geprat over van alles en nog wat. En aven toe werd er geroepen harder en toen zagen we. De boot van Sinterklaas mar eerst kwam er en rijkswaterstaat boot aan. En daarna een politie boot en toen de Sinterklaasboot aan. Dolfijn, Casper En ook Dolfijn Anneke wil graag nog wat vertellen: Op 13 november gingen we met Giesbeek naar de intocht van Sinterklaas. Dolfijn, Anneke -------------------------------------------------------------------------------- Toen de Bevers bij de Rotsblokken kwamen, gingen we natuurlijk eerst openen. Daarna gingen we een Sinterklaas knutselen en dat was nog niet zo gemakkelijk! Eerst moesten alle vormen overgetrokken worden op vellen papier en dan moest alles uitgeknipt worden. En tussendoor moest er ook nog een slinger gemaakt worden om het lokaal te versieren voor het belangrijke bezoek. Toen alles geknipt was, mocht het in elkaar gezet worden want een Sint in meerdere delen ziet er toch een beetje raar uit. We waren nog niet eens klaar en toen werd er al op de deur gebonsd! Het waren Sinterklaas en 3 pieten. Alle Bevers gingen vlakbij Sinterklaas op de grond zitten en het was erg gezellig. We hebben liedjes gezongen en Sinterklaas wist over elke Bever wat leuks te vertellen. Ook was hij een paar Bevers eerder die dag al tegengekomen, Simeon had Sinterklaas namelijk gezien toen hij in de auto zat, vlakbij het "voetbalstation". Peter en Martijn waren Sinterklaas in het zwembad tegengekomen (maar de Sint had geen zwembroek aan). Camilo had van Sinterklaas bij papa op het werk een verkeerd pakje gekregen en daarom vroeg de Sint nog even of het goede pakje aangekomen was. En dat was gelukkig het geval. Ook nu had de Sint wat mee genomen; voor elke Bever was er een tekenblok met kleurpotloden. Helaas was de opkomst alweer bijna afgelopen. De Pieten hebben mee gesloten en toen gingen we allemaal weer naar huis. Het was een gezellige opkomst geweest. -------------------------------------------------------------------------------- De Welpen vertellen zelf over hun ervaringen: Wij zijn naar de stad gegaan en we hebben daar het tasjes spel gedaan en na het tasjesspel hebben we een ruilspel gedaan. Sommige winkels mochten niet ruilen van hun baas dan werden ze ontslagen. Het verhaal is uit. Welp, Sara En ook Christiaan en Albero hebben nog wat te zeggen. We eerst begonnen met een kaars en toen ruilden we deze om voor een armband en toen een mok en tas, toen kregen we sieraden en toen een horloge en uiteindelijk gingen we naar Bakker Bart en kregen we een hele lading lekkere dingen. -------------------------------------------------------------------------------- Maandag 26 juli Toen stonden we daar op de parkeerplaats vol met bagage en moesten we nog een heel eind. Veronique kreeg het gelijk voor elkaar om in de jeep mee te rijden. Gelukkig mocht mijn tas ook mee zodat het lopen een stuk makkelijker ging… Het opbouwen ging best gemakkelijk zonder ongelukken. Alleen Allard werd gestoken door een wesp. Het was middag, dus na het middageten kregen we uitleg met een nieuwe kampdas (geel voor ons, rood voor de leiding, blauw voor de medewerkers). Ook al had ik geen corvee, ik was toch zo lief om te helpen. Daarna hadden we weer vrij en hebben we ook andere mensjes ontmoet. Om 9 uur moesten we weer verzamelen en wed ons haar gezellig geverfd in blauw en wit. We kregen ook een kleurrijke gadget en bellenblaas in een kleur met fluitje. Nu gaan we naar de opening en dat is ongeveer het laatste wat we doen. Dus doei lief dagboek en tot de volgende keer. Liefs Evelien Dinsdag 27 juli Ik heb vannacht echt niet zo lekker geslapen, want onze allerliefste Ido SNURKT! En omdat ik daar dus wakker van werd, moest ik plassen, maar ik wilde niet! Maar ik moest echt heel nodig! Dus uiteindelijk ben ik maar gegaan, in mijn T-shirt en boxershort. Koud! Als je echt zo nodig moet dat je blaas er pijn van gaat doen, dan zijn de WC’s ineens nog een stuk verder dan dat ze al waren. Waaah! Dus ik adviseer, ga op tijd, blijf niet wachten. Joyce Woensdag 28 juli Donderdag 29 juli De NJ 2004, wat een More 2 Explore gebeurtenis. Het gaat hier om vele dingen, integreren van leiding en vrienden maken voor de Scouts en vele spellen spelen… Een huisregel van de NJ 2004 is roken liever niet, maar als het dan toch moet, dan bij de rookpost op het subkamp. Nou zijn de Geuzen gezegend met twee niet rokers en ja helaas twee oude verslaafden. Tegenover ons kampje is de rookpost dus voor Martin en mijn persoontje ideaal. Roken en toezicht houden op het wel en wee van onze Scouts. En zo is het integreren begonnen. Steeds dezelfde rokers en dat schept een band die tot in de late uurtjes wordt verfijnd, wat weer uitgroeit tot een soepel heen en weer geschuif met iedereen. Het hoe en waarom wij het op dit subkamp wel leuk beginnen te vinden, uitgebreide besprekingen over het programma en hoe het anders kan, want ook hier staan de beste stuurlui aan wal. En omdat wij graag zelf het heft in handen nemen, hebben wij, in dit geval Joyce, een voetbalwedstrijd opgezet om de verveling de kop in te drukken. Hoe dit verder zal verlopen, zal ik uiteraard schrijven in dit verhelderende dagboek. Ido Vrijdag 30 juli Vandaag hebben we gehiked. Ik heb samen met Quico en zes anderen in een groepje de Digital Exploring Hike gelopen. Het verhaal er achter was dat we Jasper Babage aan informatie over zijn voorvader Charles Babage moesten helpen. Ik vond de hike wel wat zwaar, maar de postspellen waren echt tof en de GPS tocht was ook leuk. Het was vandaag ook best heet. Vanavond hebben we de glitterparty, die lijkt mij super cool! Emiel Lief dagboek, Vandaag was best een toffe dag want we moesten gaan lopen en ik had echt voorgenomen om de hike uit te lopen, maar bij de tweede post ging het al niet meer omdat mijn irritante knie weer opspeelde, maar ik mocht niet stoppen, dus ben ik door gelopen naar de derde post en vanaf daar zijn we met z’n vijven in een Fiat Tipo naar het kamp geweest. Kus Veronique Zaterdag 31 juli Zondag 1 augustus Lief dagboek. Vandaag 1 augustus was de bezoekersdag. Het was een grote dag waar iedereen op heeft gewacht. Om ongeveer 8.00 uur werden we wakker gemaakt en om 8.30 uur moesten we aan tafel zitten. Om 9.15 uur gingen we met zijn allen naar de arena. Daar hadden we een leuke viering. Om 11.30 uur gingen we weer terug naar het kampterrein. Daar mocht je zelf lunchen. De kinderen die niet gingen eten, moesten meehelpen met het opbouwen van de bezoekersdag. Maandag 2 augustus Woensdag 4 augustus Hoera, hoera, we hebben een jarige in ons midden, Irene. 13 jaar is ze geworden, een geweldige ervaring vindt ze zelf. Terugkijkend op het kamp is het geslaagd, leuke dingen, minder leuke dingen. Een van de hoogtepunten is het winnen van het voetbaltoernooi. De finale was een spektakel tegen de Engelsen. Wat ons, als leiding, zeer bevreemd, was het compliment wat we kregen van onze kinderen. Ik heb persoonlijk heel veel om ze gelachen en ze hebben zich inderdaad netjes gedragen tegenover anderen. Activiteiten hebben ze allemaal leuk meegedaan. Sommigen hebben zelfs een NJ-liefde, gelukkig zijn dat er niet al te veel. Donderdag gaan we weer naar huis, dat wordt een emotioneel afscheid van Martin en de kinderen en een afscheid van de gezellige leiding en subkampstafleden die ons verblijf aangenaam hebben gemaakt. Ido Lief dagboek. Het is hier heel gezellig. Irene is jarig. Er werd voor haar gezongen. Daarna moest iedereen behalve Kevin, Jan-Dirk en ik de WC’s schoonmaken. Ik heb medelijden met ze. Die stinkende plee… Maar ja, daarna hebben we ontbeten. Straks gaan we naar de tickets. Yvette Lief dagboek. Het was hier super leuk. O ja, het is hier super leuk. Vanochtend hebben we Irene wakker gezongen omdat ze jarig was! Dus nu kon ik eindelijk mijn cadeau geven en toen hadden we ticketactiviteiten en dat was echt super ontspannend want we gingen mediteren en er werd een of ander verhaal verteld en je liep in je gedachten echt mee. Het is voorbij… Bedankt allemaal. Over vier jaar weer! Groeten, Rens -------------------------------------------------------------------------------- Er was dan ook weinig strategie te bekennen toen ik de volgende morgen op de Rotsblokken arriveerde. Terwijl ik het Geuzenterrein op liep hoorde ik een stem die ik niet helemaal thuis kon brengen; namelijk, er zat geen persoon aan vast. Huh..?! Het bleek een zelfgebouwde intercom/camera installatie van de heren te zijn. Vervolgens kwam Merlijn opgewonden naar buiten rennen om vervolgens het legendarisch en terleurgestelde: "O. Jullie." uit te spreken. De stemming zat er al flink in dus. Eenmaal binnengekomen wierp ik een blik in het scoutslokaal dat opeens omgetoverd was tot een homebase van waaruit het gehunt en gehersenkraak over de belachelijke hints al volop bezig was, al leek het nu een beetje doods. Ik zag Rens heen en weer kapiteinen en Ido zat uiteraard op zijn gemak zijn steentje bij te dragen in de chatroom van de joti-hunt (lees; mensen lastig te vallen) Maar goed, ik had eerst nog een andere missie, alvorens mij bij deze heisa te kunnen voegen, namelijk de Geuzenhunt. Dit ging allemaal wel prima en we hadden natuurlijk alle vossen gevonden. Terug naar de blokhut om eens te kijken of we van dienst konden zijn. Nog steeds een beetje doods, dus ik kreeg niet echt een volle impressie van wat de JOTI-hunt nou inhield. Na wat gegeten te hebben en duidelijk uitgelegd te hebben aan omstanders hoe ik mijn koffie nou graag wilde hebben de volgende morgen op bed (Aniek had immers een melkopschuimer meegenomen voor de gelegenheid, omdat zowel Pieter als Martin hadden aangeboden een koffie met geklopte melk te maken voor mij en waar Ronnie later mee rond sjouwde, iets opschuimend, maar het was verdorie NIET mijn koffie), voegde ik mij, samen met een zeeverkennergezelschap, bij de grote jongens in het scoutslokaal. Daar stond ik nog niet 5 minuten toen Rens mij een creatieve opdracht in de handen duwde onder het mom “jij bent crea dus jij zorgt dat dit gedaan wordt”. Nou, laten wij eens kijken dan. En onder het lezen van die opdracht begon ik mij wel weer ernstig af te vragen waarom o waarom ik ook al weer meedeed aan dit hele gebeuren. De opdracht loog er niet om; 5 groepsleden verkleed als Maori's met hun tradtionele tatoeages inclusief groepsdas voeren een maoridans uit waar we dan foto's moesten maken en opsturen binnen 2 uur. Alstublieft. Natuurlijk vond ik het, als vormgever, een veel beter idee als we alleen maar mannen zouden nemen, dat heeft toch meer uitstraling! Maar ja, waar vinden we zulke idioten? Gelukkig zijn ze bij de Geuzen binnen handbereik. Daar waren Ido, Pieter, Vincent, Bart en Marc dan. Ik moet zeggen dat ik ze wel erg dapper vond; midden in de blokhut stonden zij zich om te kleden; ze verruilden hun outfitjes voor gewaagde Maori-doekjes en lieten zich door Joyce en ik beschilderen met zwarte verf. Prachtig. Op naar buiten (en het was al niet erg warm) om de foto te maken, dit moest natuurlijk meerdere malen over omdat Pieter zijn koffiekopje niet wilde loslaten en als de een wel keek dan keek de ander niet. Uiteindelijk nog een hele leuke foto geworden! Als mijn geheugen mij niet helemaal in de steek laat, zijn we daarna zo ongeveer gaan eten. Nasi, of het lekker was is niet relevant voor dit verhaal. Na het eten ging een select groepje mensen in de stam aan het bier (ja, ik ook ja) en de rest was nog druk bezig. Overigens mengde ik mij regelmatig in het drukke gezenuw bij de computers. De hints werden steeds moeilijker en er werd dan ook niet erg veel opgelost. Toch werd er zo nu en dan een groepje vossen gehunt. (Noot van de redactie: 2 maal in het hele weekend.) Helaas deden zij bij ons hetzelfde. Maar ja, dat kwam doordat een zeker iemand zat te zeuren dat ik bij elk alarm naar buiten schoot om te kijken of er vossen waren. Echter, toen ik dit niet meer deed, werden we ook gelijk gehunt. Kijk aan, kijk aan... Zo nu en dan kwam er een opdracht binnen; van Zeer Prijzige Auto's fotograferen (niet gelukt) tot het creatief verlichten van het clubhuis (wel gelukt) Al met al nog stevig in de race voor een plekje voor de laatste plaats. Ondertussen ging het drinken ook vrolijk door. (hey, weer gehunt door vossen, we nemen er nog 1!) De sfeer was dan ook wel ok in het stam-lokaal. In het scoutslokaal nam de bedrijvigheid enigszins af; de mensen die al vanaf vrijdagavond bezig waren, waren wel al een beetje toe aan wat nachtrust. Omdat je bij ons vanwege de brandveiligheid niet meer in de blokhut mag slapen, hadden wij gelukkig een ijskoude tent in de aanbieding. We speelden dus flink diep in op dat intense joti-hunt gevoel! Uiteindelijk kregen Joyce en ik het verzoek om een Nachtwacht te schilderen die zondagmiddag mee moest naar Homebase Duiven. Wij begonnen hieraan toen het geleidelijk aan wat rustiger werd, de zaterdagnacht allang was overgegaan in zondagmorgen en wij in “desperate need of coffee” waren. Gelukkig waren daar Esther en Peter van de Lincoln (ja ja, andere groepen zitten nu eenmaal graag bij ons) om ons een handje te helpen. Ik heb toen samen met Peter net een kopje koffie teveel weg geslokt. Die caramelthee daarna hielp vrij weinig. Op een gegeven moment, terwijl Esther en Joyce nog druk doorschilderden, zijn Peter en ik maar even gaan slapen. Nou ja slapen, liggen is meer de waarheid. Het was behoorlijk koud in die tent en ik kon gewoon niet in slaap komen; door zoveel koffie was mijn hartritme zo onregelmatig geworden dat ik niet eens meer durfde te gaan slapen. Uiteindelijk wel iets meer dan een uur gelegen. Toen maar weer van ellende opgestaan, van al die koffie moest ik ontzettend toiletteren, om vervolgens Joris te assisteren bij een haiku (zo’n lettergreep who needs it rijmpje) Toen ook dat was gedaan en Merlijn en Ronnie nog net op tijd binnen kwamen kakken om een opdracht in te leveren (Noot van de redactie: de opdracht was om de Groepsvoorzitter een ontbijtje te bezorgen; Karin dus wat in elk geval lukte en het gaat om het resultaat en dat zonder de hulptroepen), was het tijd om te gaan zingen in Duiven (jawel.) Toen terug naar de blokhut. Daar aangekomen waren er mensen begonnen met opruimen en we zijn ze gaan helpen. (Ooit de keuken zo schoon gezien?) (Noot van de redactie: ergens in dit gebeuren is het Patty ook nog gelukt om wat koffie in een toetsenbord te schenken.) Wontollastam lid, Patty -------------------------------------------------------------------------------- Tussen Rijn en bos gehoord
Onder auspiciën van het Groepsbestuur. Redactie: Ronnie Neuhaus, Merlijn Kiezenberg Het Geusje “december 2004”
|
Kalender De Geuzen
|
Secties
Clubblad - Het Geusje December 2004
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|